Werklastlimiet uitgelegd: WLL versus breeksterkte voor riemen en stroppen

Een dieplader is beladen met een skid van 20.000 pond. In de Verenigde Staten vragen de regels voor het vastzetten van lading om een ​​totale werklastlimiet van ten minste de helft van dat gewicht, namelijk 10.000 pond. Als elke spanband van 2 inch een nominaal gewicht van 3.333 pond heeft, zijn drie spanbanden samen 9.999 pond, en dat is niet genoeg. De vierde riem is degene die ervoor zorgt dat de truck aan de eisen voldoet, en het getal dat doorslaggevend is, is de maximale werklast, niet de 10.000 pond die in grote letters op de band is gedrukt.

De werklastlimiet (WLL) is de maximale belasting die een riem, slinger, ketting, beugel, haak of ankerpunt bij normaal gebruik kan dragen. Het is altijd kleiner dan de lading die het product zou breken, en het is het enige getal dat de moeite waard is om te gebruiken als u een sjorpunt of een hijsactie plant.

Wat is een werklastlimiet?

Een werklastlimiet is een nominale waarde en geen testresultaat van het item in uw hand. De fabrikant stelt dit vast door het volledige geheel te testen, inclusief band plus stiksel plus gesp plus eindfittingen, deelt het resultaat vervolgens door een veiligheidsfactor en drukt het antwoord op een label af. Er wordt uitgegaan van vier voorwaarden: het product is nieuw en onbeschadigd, de belasting is een rechte statische trekkracht, de temperatuur is normaal voor het materiaal en de apparatuur wordt gebruikt zoals de norm verwacht.

De draagvermogens vindt u op een etiket

Elk onderdeel van een systeem heeft zijn eigen WLL en de montage wordt beperkt door de laagste. Een haak van 10.000 lb op een riem van 3.333 lb creëert geen systeem van 10.000 lb; het creëert een systeem van 3333 lb met een dure haak.

Breeksterkte versus WLL: waar de veiligheidsfactor vandaan komt

De relatie is verdeeld: WLL is gelijk aan de minimale breeksterkte gedeeld door de veiligheidsfactor die vereist is door de norm waaraan het product is gebouwd. De factor is niet overal hetzelfde, omdat de gevolgen van falen niet overal hetzelfde zijn. Hefwerktuigen worden zwaar belast omdat er iemand onder de last kan staan. Ladingsjorringen spelen een kleinere rol omdat de lading op het dek blijft, maar er wordt verwacht dat ze trillingen en remkrachten over duizenden kilometers zullen absorberen.

Een grotere veiligheidsfactor betekent niet een sterker product. Een hijsband van 5 ton met een factor 4:1 en een hijsband van 5 ton met een factor 7:1 hebben beide een beoordeling van 5 ton; de band begint simpelweg met een hogere breeksterkte om daar te komen. Wat de factor werkelijk meet, is de reserve die overblijft voor slijtage, snijkanten, blootstelling aan ultraviolette straling, dynamische belastingen en het inspectie-interval tussen de controles.

Hoe de werklastlimiet wordt bepaald en gemarkeerd

WLL wordt vastgesteld door het testen van het voltooide samenstel, niet door de afzonderlijke onderdelen. Een riem die wordt geadverteerd met een breeksterkte van 10.000 pond is niet zomaar een band met een vermogen van 10.000 pond; Het weefsel, de draad, het steekpatroon, de gesp en de haken worden samen getest, omdat een samenstel mislukt op de plek waar het lastpad het zwakst is.

Markeringspraktijken verschillen per markt. Hijsbanden gebouwd volgens EN 1492 zijn voorzien van een label met de WLL en een kleurcode: 1 t paars, 2 t groen, 3 t geel, 5 t rood, 8 t blauw, 10 t oranje. Ratelriemen gebouwd volgens EN 12195-2 tonen de LC, en die LC gaat uit van een standaard handkracht van ongeveer 50 daN op het handvat, dus een cheaterbar of twee mensen die aan één gesp trekken, duwt de riem voorbij zijn nominale waarde. De ketting wordt samen beoordeeld op kwaliteit en maat; de standaardtabel in 49 CFR 393.108 vermeldt 3/8 in transportketting van klasse 70 bij 6.600 lb als er geen fabrikantmarkering beschikbaar is.

*Neem contact met ons op voor meer informatie over ons aanbod op maat. Bekijk Product →

De 50 procentregel: WLL bij het vastzetten van lading

Op de weg wordt de maximale werklast een getal op een schaal. Volgens 49 CFR 393.106(d) moet de totale WLL van alle spanmiddelen ten minste 50 procent van het vrachtgewicht bedragen, en 100 procent voor goederen zoals boomstammen, bewerkt timmerhout, metalen rollen, intermodale containers, voertuigen, grote rotsblokken en betonnen buizen.

Voer de rekenkunde uit voordat u laadt. Voor een lading van 20.000 lb vraagt ​​de 50 procent-regel om 10.000 lb totale WLL. Twee riemen van 3333 pond zijn niet dichtbij; drie bereiken 9.999 pond, één pond te kort; vier passeren comfortabel. De wiskunde verandert weer wanneer de ankerpunten op de trailer zwakker zijn dan de riemen, omdat E-track-fittingen, L-track-noppen en aangelaste D-ringen elk hun eigen beoordeling hebben, en het laagste nummer in de ketting bepaalt het systeem.

Randbeveiliging hoort in dezelfde berekening. Een band die een scherpe stalen hoek kruist, kan tijdens een enkele reis gedeeltelijk worden doorgesneden, en een plastic, rubberen of stalen hoekbeschermer is veel goedkoper dan de riem die hij bespaart. Dat is een routinematige overweging in vrachtwagen- en transportbeveiligingswerkzaamheden , waar dezelfde banden dagelijks worden hergebruikt.

2 inch 10000 lbs ratelriemen voor efficiënte ladingbeveiliging Productgewicht: 1,5 kg Bekijk Product →

Slingerhoek en andere factoren die de effectieve WLL verminderen

De WLL op een slingtag is geldig voor een rechte verticale trekkracht. Zodra een been zich van de verticaal verwijdert, stijgt de spanning in dat been en daalt de bruikbare capaciteit. De standaardhoekfactoren zijn 1,00 bij 90 graden ten opzichte van horizontaal, 0,87 bij 60 graden, 0,71 bij 45 graden en 0,50 bij 30 graden. Een rondstrop van 5 ton die wordt gebruikt in een trekhaak op 45 graden draagt ​​ongeveer 3,5 ton per poot, en op 30 graden slechts ongeveer 2,5 ton.

Andere factoren verlagen de effectieve limiet op dezelfde manier. Knopen kunnen de sterkte van het touw aanzienlijk verminderen, scherpe randen en schurende korrels beschadigen de banden, blootstelling aan ultraviolette straling en chemicaliën breken polyester in de loop van maanden af, en een slingerende of slingerende last kan kortstondig het statische gewicht overschrijden. Inspectiecriteria in ASME B30.9 omvatten snijwonden, haken en ogen, kapotte stiksels, schade door hitte of zuur en een ontbrekend label, en elk van deze criteria stelt de tilband buiten gebruik, ongeacht het afgedrukte nummer. Dezelfde derating-gewoonten zijn overal van toepassing hijs- en hijswerkzaamheden .

De 5T ronde singelbandriem *Neem contact met ons op voor meer informatie over ons aanbod op maat. Bekijk Product →

Hoe u WLL kunt verifiëren voordat u koopt

De meeste WLL-problemen zijn inkoopproblemen en geen veldproblemen, en ze zijn gemakkelijk te vermijden met vier vragen en één voorbeeld.

• Vraag naar de gemarkeerde WLL en de norm daarachter: EN 12195-2 voor Europese spanbanden, EN 1492-1 of EN 1492-2 voor spanbanden en rondstroppen, ASME B30.9 voor stroppen in Noord-Amerika en 49 CFR 393 voor Amerikaanse ladingzekering.
• Vraag naar het destructieve testrapport voor de montage, niet alleen naar het certificaat van de bandmolen.
• Controleer of elk onderdeel in het laadpad overeenkomt met de classificatie: gesp, haken, ketting, sluitingen en de ankerpunten op het voertuig.
• Controleer of het label is ingenaaid en na een seizoen op een flatbed nog steeds leesbaar is.
• Inspecteer het pre-productiemonster op steeklengte, dikte van de band en hardware-afwerking, omdat een lichtere steek de werkelijke breeksterkte verandert, zelfs als het label dat niet doet.
• Leg de nadruk op de eenheid: t, kg, daN, kN of lb. Een beoordeling van 5 t is gelijk aan 11.023 lb, niet 10.000 lb, en het mengen van ton met short tons is een veel voorkomende en dure fout.
• Houd de specificatie bij en bestel deze opnieuw, aangezien een soortgelijk ogende band van een andere bron een andere WLL is.

Ningbo Force Auto Parts produceert sinds 2008 spanbanden, ronde en platte hijsbanden en G70- en G80-kettingassemblages en markeert de werklastlimiet en de referentienorm op het eindproduct, zodat kopers de documentatie aan de hardware kunnen koppelen.

Een werklastlimiet is een belofte van een fabrikant en gecontroleerd door een koper. Het is de breeksterkte gedeeld door een veiligheidsfactor, aangegeven op het product, en nooit groter dan het zwakste onderdeel in het systeem. Of het nu gaat om een ​​dieplader vol staal of om een ​​tweepootslift in een werkplaats, de veilige routine is hetzelfde: lees de WLL, pas de hoekfactor en de aggregatieregel toe en laat de breeksterkte waar die hoort: in het testrapport.

Maximale werklast: veelgestelde vragen